ayşegül...

mayis ayi gul ayi... annem kendi dogum gunu konu oldugunda hep gul ayinda dogdugunu soyler, anneannem oyle dermis; guller acarken dogdun sen diye anlatirmis biricik kizina... ben de mayis gelince sabirsizlikla beklerim gullerin acmasini. buralar memleketim gibi mevsimleri adam gibi sirasiyla yasayan, yasatan yerler degil, dolayisiyla hersey alistigimiz sira ve zamanda olmuyor. biz simdilik baharin ilk temsilcileriyle; lale, nergis ve sumbullerle haşır neşiriz. hos persembe gunu ayni lale, nergis ve sumbullerin uzerine minik buz tanecikleri yagmis olmasinin saskinligini hala uzerimden atabilmis degilim ama yine de bahar geldi diyebilmenin mutlulugu icindeyim. n'apalim, burda bahar boyle... mayis bitene kadar gullere sira gelmiyor pek.

annelerimizin bizim yaslarimizda oldugu yillardan birinde, mayis ayinin hemen basinda acmis olan bir gul daha biliyorum ki, onun mevsimi yok. su filan da istemiyor. muhabbet tokluguna yasiyor o gun bugundur. ben de onun gul dostlugunun keyfine eren sansli fanilerden biriyim. faninin elinde kalan yegane baki dost ve ask ise soze hacet kalmiyor... gonul tellerinin evrene naksettigi ahenkli nagmeler yerimize,

"iyi ki dogdun ayşegül"

diyor...